Muzeum na otwartym powietrzu w Biskupinie

Pomnik historii znany przede wszystkim jako rezerwat archeologiczny – muzeum na otwartym powietrzu, osada obronna powstała w latach 747-722 przed Chrystusem.

Wykopaliska na półwyspie biskupińskim najpierw a potem w jego okolicy, od początku wiązały się również z badaniami osadnictwa szeroko pojętego średniowiecza. Już w tzw. drugim sprawozdaniu z badań w Biskupinie czyli w ‘Gród prasłowiański w Biskupinie w powiecie żnińskim’, z 1938 roku, dr Zdzisław Rajewski publikuje obszerny artykuł pt. ‘Gród staropolski na półwyspie jeziora biskupińskiego w powiecie żnińskim’, będący owocem 4 letnich prac eksploracyjnych, głównie w południowej partii biskupińskiego półwyspu, zajmowanej przez pozostałości wczesnośredniowiecznych umocnień. Badania archeologiczne na terenie tzw. gródka biskupińskiego (najprawdopodobniej pozostającego w orbicie państwa wczesnopiastowskiego), Biskupin stanowisko 4, a więc również obszar grodu łużyckiego, prowadzono także po wojnie w latach 50 - tych, głównie pod nadzorem Włodzimierza Szafrańskiego i Zdzisława Rajewskiego, rozkopując pozostałości wału obronnego, do dziś widoczne w południowej partii półwyspu biskupińskiego. 

Gródek biskupiński pełnił rolę ośrodka skupiającego miejscowe osadnictwo. Najprawdopodobniej gródek był siedzibą możnowładcy lub piastowskiego namiestnika książęcego. Gródek zostaje zniszczony w końcu lat 30 - tych XI wieku, co może się wiązać z kryzysem młodego, piastowskiego państwa i najazdem Brzetysława czeskiego. Po tej dacie osadnictwo grodowe w Biskupinie i jego okolicy przestaje istnieć, lecz pobliskie wsie egzystują nadal. Wiodącą rolę na tym terenie przejmuje Żnin. Biskupin włączony zostaje do dóbr arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. 

Wg bulli Innocentego II z 1136 roku w Starzich Biskupicach (obecnie kompleks stanowisk w biskupińskim rezerwacie) żyło 27 osadników (Białowąs, Dal, Dzigoma, Kędzierza, Kobyłka, Koniusz, Kłobuczek, Komor, Kraik, Krzyż, Martek, Miłoch, Niegłos, Pądzieciech, Parzech, Pępik, Poździech, Pęcisz, Radzięta, Rus, Suł, Sławosz, Smarsk, Smogorz, Witosza, Zdomir). W roku 1325 arcybiskup gnieźnieński Janisław z Pałuków lokuje wieś Biskupin w miejscu, w którym pozostaje do dziś. 

źródło: tupowstalapolska.pl 


Get it on Google Play