Trybunał Koronny, Lublin

Zlokalizowany w sercu staromiejskiego rynku Trybunał Koronny był jednym z dwóch powołanych przez króla Stefana Batorego najwyższych sądów szlacheckich, rozstrzygających w Koronie spory z obszaru Małopolski (obok sądu Piotrkowskiego obejmującego jurysdykcją Wielkopolskę i Mazowsze). Działał w latach 1578 – 1794. Obrady rozpoczynały się od poniedziałku po pierwszej niedzieli po Wielkanocy i trwały do wyczerpania spraw wniesionych w danym roku, co zwykle trwało do św. Bartłomieja (24 sierpnia). Do Lublina co rok zjeżdżała się szlachta i adwokaci z całej Małopolski. Miasto tętniło życiem i zabawą. Sądy wydawali deputaci wybierani spośród możnych i duchowieństwa. Tradycja trybunałów została zlikwidowana po utracie niepodległości. Przyczyniła się do tego także przekupność i niesprawiedliwe wyroki wydawane przez sędziów. Jednym z najsłynniejszych przykładów takich praktyk był tzw. Sąd diabelski, który miał ponoć miejsce w 1637r. i stał się kanwą legendy o Czarciej Łapie.

Budynek trybunału początkowo pełnił tez funkcję miejskiego ratusza. W XVI wieku posiadał attykę i zewnętrzne schody wiodące na pierwsze piętro. W latach 1781–1787 Dominik Merlini, nadworny architekt króla Stanisława Augusta, przebudował gmach dawnego Trybunału Koronnego, nadając mu dzisiejszy kształt. Obecnie w budynku znajduje się Pałac Ślubów, a w jego piwnicach ma swój początek Lubelska Trasa Podziemna.


Get it on Google Play