Ulica Kanonicza

Malownicza ulica Kanonicza jest najlepiej zachowaną zabytkową ulicą starego Krakowa. Każdy z jej domów może poszczycić się bogatą i długą historią, sięgającą nierzadko pierwszej połowy XIV w., jak sąsiadująca z murami miejskimi pierzeja zachodnia. Pierzeja wschodnia (numery parzyste) jest nieco młodsza - pochodzi z XV w. Większość z nich była własnością kanoników - członków kolegium duchownego przy katedrze wawelskiej. Domy te, choć w swych zrębach średniowieczne, mają fasady z różnych epok od XVI do XVIII w. Przyczynił się do tego pożar, jaki strawił niemal całą ulicę w roku 1455. Ocalał wtedy tylko Dom Długosza (nr 25).

Dom nr 1 to dawny pałac biskupa Samuela Maciejowskiego, wzniesiony w latach 1531-1532, przejęty (w I poł. XIX w.) przez władze austriackie na sąd i więzienie. Pałac przestał pełnić tę funkcję dopiero z chwilą ukończenia nowoczesnego kompleksu zabudowań sądowych w okolicy Ronda Mogilskiego (1970 r.). Po długoletnim remoncie (od 1990 r.) stał się siedzibą Instytutu Historii Architektury Politechniki Krakowskiej. Nad barokowym portalem z hermami, po dziś dzień przetrwał groźny napis: "CK Inkwizytoriat Sądowy".

Pałac biskupa Erazma Ciołka (nr 17), powstał w roku 1505 z połączenia dwóch XIV-wiecznych domów. Wielokrotnie przebudowywany, zachował jednak swój gotycko-renesansowy charakter. Zachowały się m.in. arkady, kolumny, polichromie i wczesnorenesansowy portal. Elementy te można zobaczyć, zwiedzając mieszczący się w nim oddział Muzeum Narodowego, prezentujący dawną sztukę sakralną.

Pałac biskupa Floriana z Mokrska (nr 18, II poł. XIV w.) przebudowany w stylu renesansowym (ok. 1540 r.). Szeroka sklepiona sień prowadzi na krużgankowy dziedziniec, z półkolistymi arkadami wspartymi na lekkich, finezyjnych kolumnach. Jeden z najpiękniejszych renesansowych portali w Krakowie przypisywany jest Janowi Michałowiczowi z Urzędowa, zwanego polskim Praksytelesem. Portal wieńczy kartusz z herbem kapituły krakowskiej.

Źródło: krakow.travel


Get it on Google Play